Rozległe braki zębowe w szczęce, ograniczona stabilność dotychczasowej protezy oraz towarzyszące jej poczucie skrępowania skłoniły Pacjenta do poszukiwania rozwiązania, które zapewniłoby mu większy komfort i poczucie bezpieczeństwa w codziennym życiu.
Przesuwająca się proteza utrudniała swobodne jedzenie i mówienie, a obawa przed jej poruszeniem odbierała Pacjentowi naturalność podczas spotkań oraz uśmiechania się. Celem leczenia nie było więc wyłącznie uzupełnienie brakujących zębów. Równie ważne było odzyskanie stabilności, funkcji oraz pewności siebie.
Podczas pierwszych wizyt przeprowadzono dokładną ocenę stanu jamy ustnej oraz konsultację protetyczną. U Pacjenta stwierdzono rozległe braki zębowe w szczęce, zanik bezzębnego wyrostka zębodołowego, zęby o niekorzystnym rokowaniu oraz liczne ubytki próchnicowe w zachowanym uzębieniu żuchwy. Przedstawiono Pacjentowi dostępne możliwości odbudowy szczęki. Po omówieniu wariantów leczenia Pacjent zdecydował się na rozwiązanie protetyczne stabilizowane na czterech implantach.
Tak rozbudowana terapia wymagała odpowiedniego przygotowania całej jamy ustnej. Usunięto zęby, których nie można było przewidywalnie zachować i wyleczono ubytki próchnicowe w zębach dolnych. Istotną częścią przygotowania była także profesjonalna higienizacja przeprowadzona zgodnie z protokołem Guided Biofilm Therapy.
Po zakończeniu niezbędnych etapów przygotowawczych rozpoczęto planowanie części implantologicznej i protetycznej. Między innymi zarejestrowano warunki zwarciowe oraz wykonano tomografię komputerową CBCT i cyfrowe skany. Dane połączono w specjalistycznym oprogramowaniu, aby szczegółowo zaplanować pozycję czterech implantów oraz przygotować indywidualny szablon chirurgiczny. Pacjent wykonał również pakiet badań laboratoryjnych co pozwoliło bezpiecznie zakwalifikować go do zabiegu i odpowiednio przygotować dalsze leczenie.
Zabieg przeprowadzono w sedacji wziewnej, zwiększającej komfort Pacjenta. Po usunięciu pozostałych zębów przeznaczonych do ekstrakcji wszczepiono cztery implanty systemu MIS C1 w pozycjach 12, 14, 22 i 24. Implantację wykonano w pełnej nawigacji, przy użyciu indywidualnie przygotowanego szablonu chirurgicznego. Dzięki temu pozycje implantów mogły zostać przeniesione z wirtualnego planu bezpośrednio do jamy ustnej Pacjenta z dużą precyzją. Po zabiegu Pacjent otrzymał protezę natychmiastową, która pozwoliła mu przejść przez okres gojenia bez pozostawania bez zębów i zachować możliwość codziennego funkcjonowania.
Po zakończeniu okresu gojenia rozpoczęto kształtowanie tkanek miękkich i przygotowanie podłoża do dalszej części leczenia protetycznego. Następnie osadzono most tymczasowy, który pozwolił ocenić funkcję, estetykę, warunki zwarciowe oraz sposób podparcia tkanek przed wykonaniem odbudowy końcowej. Finałem tego etapu było osadzenie stałego mostu typu All-on na belce, przykręcanego do czterech implantów. Dzięki temu Pacjent odzyskał stabilne podparcie odbudowy oraz możliwość swobodnego jedzenia, mówienia i uśmiechania się bez obaw o przemieszczanie się uzupełnienia.
Ta metamorfoza pokazuje, jak ogromną zmianę może przynieść kompleksowo zaplanowane leczenie implantologiczne. W miejsce niestabilnej, ograniczającej codzienne funkcjonowanie protezy powstała nowoczesna odbudowa, która przywróciła Pacjentowi komfort oraz pewność siebie. Na osiągnięty efekt złożyło się wiele etapów, od sanacji jamy ustnej i poprawy higieny, przez leczenie zachowawcze, cyfrowe planowanie, implantację oraz zabiegi przygotowujące tkanki miękkie, aż po wykonanie ostatecznej pracy protetycznej. Każdy z nich miał znaczenie dla trwałości i przewidywalności końcowego rezultatu.
Choć odbudowa górnego łuku została zakończona, leczenie nie powiedziało jeszcze ostatniego słowa. Po krótkim wytchnieniu Pacjent rozpocznie kolejny etap terapii, obejmujący odbudowę braków zębowych w bocznych odcinkach żuchwy. Pozwoli to w pełni zbilansować zgryz, jeszcze lepiej rozłożyć siły żucia i domknąć kompleksową rehabilitację narządu żucia.
