Ta metamorfoza nie była historią jednego zabiegu. Efekt powstawał etapami, a każdy z nich przygotowywał warunki do kolejnego.
Pacjent zgłosił się do nas podczas leczenia ortodontycznego prowadzonego poza kliniką. Oprócz braków zębowych w bocznych odcinkach szczęki obecne były przetrwałe zęby mleczne, których korzenie ulegały resorpcji i miały niekorzystne rokowanie długoterminowe. Już na początku było więc wiadomo, że docelowe leczenie będzie wymagało nie tylko uzupełnienia brakujących zębów, ale również odpowiedniego przygotowania kości i skoordynowania implantacji z zakończeniem leczenia ortodontycznego.
W kolejnych etapach plan został poszerzony. Analiza całego uzębienia wykazała również potrzebę wymiany części istniejących wypełnień, odbudowy startych powierzchni zębów, poprawy warunków tkanek miękkich oraz zaplanowania nowych proporcji uśmiechu. Dzięki temu leczenie z problemu dotyczącego pojedynczych braków zębowych przekształciło się w kompleksową rehabilitację funkcjonalną i estetyczną.
Pierwszym krokiem była konsultacja chirurgiczna oraz badanie CBCT. Ze względu na trwające leczenie ortodontyczne diagnostykę i skany należało aktualizować przed właściwą implantacją, tak aby plan uwzględniał końcowe ustawienie zębów. Po zakończeniu zasadniczego etapu ortodoncji wykonano ponowne CBCT oraz skany potrzebne do przygotowania szablonu chirurgicznego. Implantację zaplanowano cyfrowo z wykorzystaniem systemów Zirkonzahn i Galileos Implant. Zabieg przeprowadzono w pełnej nawigacji, z użyciem indywidualnego szablonu chirurgicznego. W dalszej części leczenia wykonano również skany wewnątrzustne oraz wax up i mock up, które pozwoliły przed rozpoczęciem docelowej odbudowy ocenić przyszłe proporcje i kształt uśmiechu. Podczas kompleksowego przeglądu zwrócono uwagę między innymi na nieprawidłowe kontakty styczne części wypełnień, próchnicę wtórną, starcie zębów oraz potrzebę poprawy higieny. Plan uzupełniono także o odbudowę powierzchni żujących i brzegów siecznych w dolnym łuku oraz leczenie recesji dziąsłowych w okolicy zębów 13 i 23.
Ze względu na warunki anatomiczne pierwszym etapem chirurgicznym było przygotowanie bocznego odcinka szczęki do przyszłej implantacji. Wykonano podniesienie dna prawej zatoki szczękowej metodą otwartą z zastosowaniem materiału kościozastępczego oraz membrany kolagenowej. Podczas zabiegu usunięto również pozostałości korzeni zęba mlecznego 55. Podczas kontroli odnotowano prawidłowe gojenie, a implantację zaplanowano po zakończeniu leczenia ortodontycznego.
Po wykonaniu aktualnych skanów i CBCT, przystąpiono do zasadniczego etapu implantologicznego. Usunięto przetrwałe zęby mleczne 54 i 64, których korzenie ulegały resorpcji, a w tych okolicach wykonano dodatkowo zamknięte podniesienie dna zatoki. Podczas jednej procedury przeprowadzono nawigowaną implantację czterech implantów MIS C1 w bocznych odcinkach szczęki, w zaplanowanych pozycjach odpowiadających zębom 14, 16, 24 i 26. Dzięki uzyskanej stabilizacji możliwe było zastosowanie odbudów tymczasowych bezpośrednio po zabiegu.
Ważną częścią całego procesu było przygotowanie tkanek miękkich. W okolicy zębów 13 i 23 wykonano zabiegi pokrycia recesji z wykorzystaniem przeszczepu pobranego z podniebienia Pacjenta. Gojenie przebiegało prawidłowo, a po zdjęciu szwów Pacjent mógł przejść do kolejnych etapów leczenia protetycznego.
W dalszym etapie wykonano również korektę przebiegu linii dziąsła i kości w okolicy zęba 23. Celem było jak najlepsze dopasowanie tkanek do zaplanowanych proporcji przyszłych odbudów i uzyskanie harmonijnego przebiegu linii uśmiechu.
Przez cały okres leczenia Pacjent pozostawał również pod opieką higienizacyjną. Wykonywano profesjonalne oczyszczanie zębów, wybarwianie płytki oraz instruktaż higieny domowej. Było to szczególnie istotne przed rozpoczęciem rozległej odbudowy protetycznej i implantoprotetycznej.
Przed wykonaniem finalnych prac konieczne było uporządkowanie również pozostałych problemów stomatologicznych. Wymieniono nieszczelne i nieprawidłowe wypełnienia oraz leczono ogniska próchnicy wtórnej, między innymi w zębach 28, 36, 37, 46 i 47. Kolejnym elementem była odbudowa zębów startych. Zgodnie z przygotowanym wcześniej projektem wykonano odbudowy powierzchni żujących i brzegów siecznych z wykorzystaniem techniki flow injection. Obejmowały one zęby dolnego łuku od 37 do 47 oraz powierzchnie zębów 17 i 27. Pozwoliło to odtworzyć utraconą anatomię zębów i przygotować prawidłowe relacje dla docelowej odbudowy protetycznej.
Przed wykonaniem ostatecznych prac przeprowadzono także wybielanie metodą łączoną Philips Zoom.
Po zakończeniu etapów chirurgicznych, implantologicznych, zachowawczych i estetycznych pobrano skany do wykonania ostatecznych prac. Gotowe odbudowy zostały najpierw przymierzone i ocenione również na dokumentacji fotograficznej. Po uzyskaniu akceptacji Pacjenta skierowano je do finalnego wykonania.
W ostatnim etapie osadzono pełnoceramiczne korony na zębach własnych 13, 11, 21, 23 i 25 oraz wykonano ostateczne odbudowy implantoprotetyczne w bocznych odcinkach szczęki.
Efektem leczenia jest znacznie więcej niż uzupełnienie kilku brakujących zębów. U Pacjenta odbudowano boczne strefy podparcia, odtworzono starte powierzchnie zębów, uporządkowano warunki zgryzowe i przygotowano tkanki dziąsłowe do estetycznej rekonstrukcji. Jasny kolor zębów, nowe proporcje górnego odcinka oraz dopasowane do siebie odbudowy naturalnych zębów i implantów tworzą dziś jeden spójny uśmiech. To przykład leczenia, w którym implantologia, chirurgia, periodontologia, stomatologia zachowawcza, higienizacja i protetyka nie były oddzielnymi procedurami. Wszystkie etapy podporządkowano jednemu planowi, którego celem było połączenie funkcji, zdrowia tkanek i naturalnej estetyki w możliwie harmonijną całość.
